بازار نفت در هفته گذشته تحت تأثیر ترکیبی از عوامل ژئوپلیتیکی و اقتصادی قرار داشت. از یک طرف، نگرانی درباره وضعیت تردد کشتیها در منطقه خلیج فارس و تنگه هرمز باعث افزایش پرمیوم ریسک شد و از طرف دیگر، نگرانی درباره رشد تقاضای جهانی و افزایش موجودیها مانع از جهش شدیدتر قیمت نفت شد.
در معاملات پایان هفته، قراردادهای WTI در محدوده ۸۲ دلار قرار داشتند. اطلاعات بورس کالای شیکاگو نیز قیمت پایانی WTI را حدود ۸۲.۴۰ دلار برای هر بشکه نشان میدهد. �
در بازار Brent نیز قیمت در سطوح بالاتری قرار داشت و گزارشهای بازار از ثبت قیمتهایی نزدیک به ۸۸.۵۰ دلار خبر دادهاند. افزایش فاصله میان قیمتهای نفت و سطوح قبلی نشان میدهد معاملهگران برای ریسک عرضه در منطقه خاورمیانه ارزش بیشتری قائل شدهاند. تنگه هرمز یکی از مهمترین مسیرهای انتقال انرژی جهان است و هرگونه اختلال جدی در رفتوآمد نفتکشها میتواند اثر قابلتوجهی بر بازار داشته باشد. به همین دلیل حتی در شرایطی که عرضه واقعی نفت هنوز کاهش چشمگیری نداشته، افزایش ریسک سیاسی میتواند قیمت قراردادهای آتی را بالا ببرد.
با این حال، بازار نفت با یک مشکل مهم دیگر نیز روبهرو است: تقاضا.
اگر قیمت نفت بیش از حد افزایش پیدا کند، هزینه حملونقل، تولید و انرژی در اقتصادهای مختلف بالا میرود و این موضوع میتواند به کاهش مصرف منجر شود. از سوی دیگر، قیمتهای بالاتر انگیزه تولیدکنندگان برای افزایش عرضه را نیز بیشتر میکند.
گزارش Beloombergدر روزهای اخیر به همین تضاد اشاره کرده است؛ از یک طرف، توقف یا کند شدن مذاکرات آمریکا و ایران باعث بازگشت بخشی از پرمیوم ریسک هرمز به قیمت نفت شده، اما از طرف دیگر افزایش موجودیهای آمریکا و نگرانی درباره چشمانداز تقاضای جهانی، قدرت رشد قیمت را محدود کرده است. �
این تعادل برای آینده نفت بسیار مهم است. اگر ریسک ژئوپلیتیکی افزایش پیدا کند و همزمان عرضه فیزیکی نفت نیز مختل شود، بازار میتواند شاهد جهش بسیار بزرگتری باشد. اما اگر تنشها کاهش یابد و عرضه جهانی در سطح مناسبی باقی بماند، نگرانی درباره تقاضا میتواند قیمت را دوباره تحت فشار قرار دهد.
یکی دیگر از موضوعات مهم، تغییر الگوی مصرف انرژی در چین است. گزارش منتشرشده توسط Beloombergبه کاهش مصرف نفت در بخش حملونقل چین به دلیل رشد خودروهای برقی اشاره کرده است. بر اساس این گزارش، خودروهای برقی در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ حدود ۱.۴ میلیون بشکه در روز از مصرف نفت چین را جابهجا کردهاند. �
این تحول اگر ادامه پیدا کند، در بلندمدت میتواند یکی از عوامل ساختاری محدودکننده تقاضای نفت باشد.
بنابراین بازار نفت در شرایط فعلی میان دو نیروی متضاد قرار دارد: ریسک ژئوپلیتیکی از یک طرف و نگرانی درباره تقاضای جهانی از طرف دیگر.
برای هفته آینده، هر خبری درباره تنگه هرمز، مذاکرات آمریکا و ایران، موجودی نفت آمریکا و چشمانداز تقاضای چین میتواند باعث نوسان شدید قیمتها شود.
منبع : Beloomberg