بازار طلا در هفته پایانی اوت با یک تغییر محسوس در شرایط معاملاتی روبهرو شد. طلا در بخش قابل توجهی از ماه اوت رشد کرده بود و در اواسط ماه قیمت آن دوباره به محدوده ۴۴۰۰ دلار در هر اونس نزدیک شد، اما در پایان هفته با تقویت دلار و افزایش بازده اوراق خزانهداری آمریکا تحت فشار قرار گرفت.
طبق گزارش رویترز، طلا در روز جمعه ۲۸ اوت حدود ۳.۱۹ درصد کاهش داشت. نقره نیز افت بیشتری را تجربه کرد و حدود ۴.۳ درصد پایین آمد. این حرکت همزمان با افزایش ارزش دلار و بالا رفتن بازده اوراق خزانهداری آمریکا اتفاق افتاد.
افت روز جمعه در حالی رخ داد که طلا در طول ماه اوت عملکرد بسیار متفاوتی داشت. رویترز در گزارشی در اواسط ماه اعلام کرده بود که قیمت طلا در ماه اوت حدود ۹ درصد افزایش یافته و دوباره در محدوده ۴۴۰۰ دلار قرار گرفته است. در همان گزارش، تقاضای بانکهای مرکزی و سرمایهگذاران نهادی به عنوان یکی از عوامل حمایتکننده از بازار طلا مطرح شده بود.
رشد طلا در هفتههای گذشته فقط به سیاست پولی آمریکا محدود نبود. شرایط ژئوپلیتیکی، نگرانیهای مربوط به تورم و تقاضای بانکهای مرکزی نیز در بازار فلز زرد نقش داشتند. همین عوامل باعث شدهاند طلا در سال ۲۰۲۶ همچنان در مرکز توجه سرمایهگذاران قرار داشته باشد.
با این حال، اتفاق روز جمعه نشان داد که بازار طلا همچنان به تغییرات نرخ بهره و دلار حساس است. وقتی بازار احتمال میدهد نرخ بهره آمریکا بالاتر بماند، هزینه فرصت نگهداری داراییهایی مانند طلا افزایش پیدا میکند. طلا برخلاف اوراق خزانهداری سود دورهای پرداخت نمیکند، بنابراین افزایش بازده اوراق میتواند بخشی از سرمایه را از فلز زرد به سمت بازار اوراق منتقل کند.
افزایش ارزش دلار نیز عامل دیگری است. قیمت جهانی طلا به دلار تعیین میشود و تقویت دلار میتواند خرید طلا را برای دارندگان سایر ارزها گرانتر کند. به همین دلیل، طلا و دلار در بسیاری از مواقع رابطه معکوس پیدا میکنند؛ هرچند این رابطه همیشه ثابت نیست و در دورههای بحران ممکن است هر دو دارایی همزمان رشد کنند.
بازار طلا در ماه اوت نمونهای از همین وضعیت پیچیده بود. طلا ابتدا از کاهش ارزش دلار و انتظارات مربوط به سیاست پولی آسانتر سود برد، سپس با تغییر لحن فدرال رزرو در پایان ماه با فشار فروش روبهرو شد.
موضوع دیگر، تقاضای بانکهای مرکزی است. خرید بانکهای مرکزی در سالهای اخیر به یکی از عوامل مهم بازار طلا تبدیل شده است. برخی بانکهای مرکزی به دنبال افزایش سهم طلا در ذخایر خود و کاهش وابستگی به داراییهای دلاری هستند. این روند میتواند در دورههای افت قیمت، یک منبع تقاضای بلندمدت برای طلا ایجاد کند.
در حال حاضر بازار طلا با دو نیروی متفاوت مواجه است. از یک طرف، تقاضای بانکهای مرکزی، ریسکهای ژئوپلیتیکی و نگرانی درباره ارزش پولهای فیات از قیمت حمایت میکنند. از طرف دیگر، دلار قویتر و احتمال افزایش نرخ بهره آمریکا میتواند در کوتاهمدت فشار فروش ایجاد کند.
به همین دلیل، کاهش قیمت طلا در پایان هفته را نمیتوان به تنهایی به عنوان تغییر روند بلندمدت بازار در نظر گرفت. اتفاق مهمتر، تغییر شرایط کلان اقتصادی است که اکنون نرخ بهره آمریکا را دوباره به یکی از مهمترین متغیرهای تعیینکننده قیمت طلا تبدیل کرده است.
گزارشهای بازار نشان میدهد سرمایهگذاران اکنون منتظر دادههای جدید تورم و اشتغال آمریکا هستند تا مشخص شود آیا موضع سختگیرانهتر فدرال رزرو در ماه سپتامبر ادامه پیدا خواهد کرد یا خیر.
در نتیجه، خبر مهم طلا در پایان هفته این بود که فلز زرد پس از رشد قابل توجه در ماه اوت، تحت تأثیر افزایش دلار و بازده اوراق آمریکا با افت شدید روزانه مواجه شد، در حالی که تقاضای بانکهای مرکزی همچنان یکی از عوامل حمایتکننده بازار باقی مانده است.
منبع : Investing